1. Bakteriyel Etkenler Grup A β-hemolitik Streptokok (GAS – Streptococcus pyogenes) EN SIK BAKTERİYEL NEDEN ● 5–15 yaşta sık ● Ani başlangıç ● Yüksek ateş ● Eksüdatif tonsiller ● Ön servikal hassas LAP ● Viral bulgular genellikle yok

Epstein–Barr virüsü (EBV), herpesviridae ailesinden, çocukluk çağında sık karşılaşılan bir etken olup enfeksiyöz mononükleoz tablosunun en yaygın nedenidir. Küçük çocuklarda genellikle hafif veya atipik seyrederken, adölesanlarda klasik mononükleoz tablosu belirgindir. Klinik pratikte en önemli sorun; GAS tonsillofarenjiti, CMV ve hematolojik malignitelerle ayırıcı tanıdır.

Respiratuvar sinsisyal virüs (RSV), özellikle ilk iki yaşta, bebeklerde alt solunum yolu enfeksiyonu ve hastaneye yatışların en önemli nedenlerinden biridir. Klasik palivizumab profilaksisine kıyasla, uzun etkili monoklonal antikor nirsevimab, tek dozla tüm RSV sezonu boyunca koruma sağlayabilmesi nedeniyle çocuk enfeksiyon pratiğinde paradigmayı değiştirmektedir.

Pnömoni, akciğer parankiminin enfeksiyöz bir ajan (bakteri, virüs, mantar vb.) ile invazyonu sonucu gelişen inflamatuvar yanıt ile karakterize bir alt solunum yolu enfeksiyonudur. Acil servislerde özellikle yaşlılar, komorbid hastalığı olanlar, bağışıklık sistemi baskılanmış bireyler ve çocuklarda önemli morbidite ve mortalite nedenidir. Küresel ölçekte pnömoni, en sık hastaneye yatış nedenlerinden biridir ve sepsis tablolarının önemli bir kısmını oluşturur. Türkiye’de toplum

Aftöz ülserler; Behçet Hastalığı, Reiter sendromu, rekürren eritema multiforme, Çölyak hastalığı, Crohn hastalığı, ülseratif kolit, AIDS,...

Herpes zoster insidansı 50 yaş üzeri hastalarda daha yüksektir. Zona, karakteristik döküntü, ağrı ve özellikle tedavisi zor olan posther...